Hesabım Var!

Bu akşam anlamsızca beynimde İbrahim Tatlıses’in “Hesabım Var” şarkısı dönmeye başladı. Açıp dinledim ki aklımdan çıksın kurtulayım artık şu illetten. Şarkının bir kısmı var, aman yarebbim beynimde öyle bir dönmeye başladı ki. Zaten bayılıyorum her şeyden bir anlam çıkarıp edebiyat parçalamaya. Neyse, şarkının bahsettiğim kısmında “Uğraş biter, gün savuşur, sanma duvarlar konuşur.” diyor. Ulan düşünüyorum, cidden de öyle. Bütün dertler gece çöküyor insana, uğraş bitince. Hele bir de yalnızsan cidden duvarlar konuşmuyor İbo abim çok haklısın.

Eskiden hep ben gece insanıyım derdim. Şimdi gece olmasın istiyorum. Hava kararınca buhranlar basıyor bazen. Geçen gece sinir krizlerinden sinir krizlerine atladım mesela. Sebebi de yok. Behlül(kedim) beni sevmiyor diye bile ağlıyorum. Bu neemiş be kardeşim merkür retrosu mudur, depresyon mudur, kişilik bozukluğu mudur nedir neyse geçsin gitsin benden artık yılmaya başlıyorum yani. Hiç de sevmem ağlak, her şeyden şikayet eden insanı. İyice öyle birine dönüşmeye başlıyorum ama can sıkıyor bu durum. Neyse ki benim canımın içi Hatice(kendisine yazılarımda artık ‘hemdemcim’ diyeceğiz) imdadıma yetişti bazı güldürmeye yönelik hareketlerle. Yine aynı sebepten İbo abim çok haklı. Yalnız olsam o ruh haliyle kura kura kim bilir kaçıncı evresinde olurdum depresyonumun. Aman yarebbim korusun.

Şimdi bunu okuyan siz –henüz 3-5 kişisiniz ama olsun- diyeceksiniz ki; “Gündüz dertlenmiyor mu insan yani?” Diyin tabi çok doğru bir serzeniş. Elbette dertleniyor ama ne bileyim, gündüzün şerri gecenin hayrından iyidir derler ya, o hesap. Gündüz/gece ırkçılığı yapıyor gibiyim biraz, kabul. Ama öyle değil mi canım okuyucularım, canım 3-5 kişim benim, siz söyleyin öyle değil mi?

Bütün eski sevgilileriniz gece gelmiyor mu aklınıza? Sonra ne bileyim, bütün ödenmeyi bekleyen faturalar, okul durumları, ailevi sorunlar hep o yastığa başı koyunca gelmiyor mu yani? Cevap ‘Gelmiyor!’ ise lütfen gidiniz, burada hoş karşılanmayacaksınız. Gelir çünkü. Ben düşünen, hisseden bir varlığım diyen herkesin aklına gelir. O yüzden ben artık geceyi sevemiyorum, bi soğudum yani. Kesin gece de çok üzülüyordur Mekile artık beni sevmiyor diye. Napayım tane tane ataydın sen de dertleri üstüme. Gavura vurur gibi hepsini birden atmak nedir yani. Hayret bi şey.

Şimdi gideyim de biraz 5 sene önce bir tartışma esnasında söyleyemediğim, söylesem müthiş cevaplar olabilecek olan ama içimde kalan cümleleri düşünerek oflaya puflaya uykuya dalmaya çalışayım. Sonra belki biraz gönül meseleleri düşünülür, ne bileyim oradan aileye geçilir, dersler falan ohoo. Ondan öncesinde müthiş dalgalı bir dille yazarak aklımdakileri savmaya çalışmak şart tabii. O yüzden yazıyorum ya bunu, uğraş olsun diye. Ya İbo abim ya bak dönüp dolaşıp senin haklılığına geliyorum. Benim de hesabım var abi, benim de var ulan!